VerSchijnsel // Phenomenon is een locatiegebonden, handgemaakt lichtkunstwerk, gecreëerd voor de toren van de Sint-Pietersbasiliek in Oirschot. Het werk is uitgevoerd als een dubbel-analoge (PANI) projectie, bestaande uit drie handbeschilderde glasplaten (18x18 cm), die met behulp van drie projectoren boven elkaar worden geprojecteerd. Dit proces creëert een gelaagd beeld waarin schilderkunst, projectie en architectuur samensmelten tot één visueel veld.

Het visuele verhaal van VerSchijnsel ontstaat uit een verweving van verbeelding, lokale geschiedenis, heraldiek, mythe en sprookje. De toren functioneert niet louter als een oppervlak, maar als een actieve drager van betekenis. Historisch en symbolisch vertegenwoordigt hij bescherming, kracht en de verbinding tussen hemel en aarde, terwijl hij tegelijkertijd isolatie en terugtrekking oproept. Deze dualiteit vormt een centrale conceptuele basis van het werk.

De wenteltrap – de ‘toren in de toren’ – wordt getransformeerd tot Rapunzels toren, die een grensgebied markeert tussen binnen en buiten, opsluiting en bevrijding. Rapunzels vlecht verandert in een stromende beek – de rivier de Beerze – ook wel bekend als “de Stroom”. Drie takken, ontleend aan het wapen van Oirschot, en het eikenblad van de Heilige Eik verbinden natuurlijke, historische en heraldische lagen. De symbolische herpositionering van Maria binnen de Heilige Eik verwijst zowel naar christelijke iconografie als naar voorchristelijke rituele gebruiken, waarmee continuïteit en transformatie binnen het landschap worden benadrukt.

Centraal gedeelte: de dalende gouden windhaan verschijnt – onlosmakelijk verbonden met Sint-Petrus en thema's van ontkenning en bewustwording. De drievoudige kraai wordt gevisualiseerd door drie Rapunzelklokjes. De leeuw, symbool van moed uit het wapen van Oirschot, verschijnt gefragmenteerd; zijn vlammende staart verwijst naar de brand van 1944. Appels verwijzen naar Sint-Odulphus en het wapen van Best, en dienen als een vooruitblik op toekomstige gemeentehervorming.

De pelikaan, die terugkeert in de autonome praktijk van de kunstenaar, verschijnt als een gelaagd symbool. Geworteld in middeleeuwse bestiaria als symbool van opoffering, weerspiegelt het werk ook de positie van de kunstenaar als buitenstaander. In het bovenste gedeelte verankert het silhouet van de slechtvalk – die in de toren nestelt – het werk in het heden.

Ringen in de kleuren van het lichtspectrum verwijzen naar het thema 'Het Licht', waarbij licht en duisternis als onafscheidelijke krachten worden gepresenteerd. De halve maan, sterrenbeelden en de Poolster fungeren als symbolen van verandering, navigatie en thuiskomst. In de geluidsopening van de toren verschijnt een sleutel: symbool van bevrijding en een directe verwijzing naar Sint-Petrus. Het werk eindigt met witte duiven, die licht, vrijheid en vrede belichamen.