Door mijn fascinatie en bestudering van Bestiaria uit de Middeleeuwen en het stuiten op wetenschappelijke werken uit de Renaissance zoals De Aquatilibus van Gessner (1553), waar het (nog) niet weten ruimte biedt voor verbeelding, beweegt mijn opvatting over over wat men ziet of denkt te zien, mee. De mogelijkheid bestaat dat met wat je niet weet, je de verbeelding als bron kunt iVoor de tentoonstelling Penning 2.0 maakte ik deze installatie. Deze handelt over de intrinsieke waarde van een Judaspenning, over de potentie van het zaad en over het exponentiële vermogen van het zaaien. Een onderzoek op meerdere niveaus: het feitelijke, het beeldende, het persoonlijke en het metaforische.

[Judaspenning in tinnen vaas // houten doosje met ‘penning’: met de hand beschreven judaspenning // inkt // (tekst luidt: Wie zaait zal oogsten) geflankeerd door twee zaaddooshelften plus zaden, afgedekt door museumglas // boekje met handgeschreven teksten en enkele tekeningen, met een kogelketting aan de muur gezekerd // 9 fotoprints (op achterzijde gesigneerd), met naalden opgehangen].

[onder de afbeeldingen staan de teksten zoals ik deze in het boekje geschreven heb]